My Boom ช่วงนี้
posted on 23 Jun 2008 23:32 by limesสวัสดีค่ะ
อัพบล็อกห่างๆอย่างห่วงๆจนไม่มีอะไรต้องกล่าวกันอีกแล้ว
แต่อันที่จริงแล้วเราก็ไม่เคยทิ้งเอ็กทีนไปไหนนะเออ ยังคงวนเวียน ทั้งที่ทัก และทิ้งคอมเม้นท์ไปเรื่อยเปื่อยเป็นกิจวัตร
บางครั้งการแสดงความคิดเห็น หรือมีอารมณ์ร่วมกับคนอื่น มันคงง่ายกว่าการแสดงอารมณ์ หรือเล่าเรื่องจริงๆของตัวเองละมั้ง?
ไม่ว่ายังไงหลังจากทิ้งบล็อกไว้จนสมควรแก่เวลา เราก็กลับมาในพื้นที่ของตัวเองในที่สุด
เลยคิดว่าคงจะดีถ้าจะอัพบล็อกเป็นหัวข้อกว้างๆสบายๆ ไม่บีบคั้นอาการสมองตีบ และนิ้วทื่อเมื่อกระทบแป้น...
สุดท้ายก็มาลงตัวที่มายบูมของเรา แทน แท่นนน!!
เริ่มจาก คงไม่เชยไปนะที่จะบอกว่าเราเพิ่งจะมาหลงPortishead วงที่ออกอัลบัมแรกมาตั้งแต่1994 จนตอนนี้2008 เราเพิ่งรู้จักกับงานชุดที่สามของพวกเค้า แม้เราจะโดนของช้ากว่าคนอื่นอยู่หลายปี แต่ก็ไม่ได้ทำให้เราดิ้นหลุดจากมนต์เมโลดี้ของพวกเค้าแต่อย่างใด ป้าๆลุงๆทำเราดิ่งจนถอนตัวไม่ขึ้น พอกันที!กับการหอบเคสซีดีหนาเป็นนิ้ว ตอนนี้ฟังพวกเค้า วันละแผ่นเอาอยู่!
ตามมาติดๆด้วย การกระโดดจากเรื่องเพลงไปเรื่องสกินแคร์ ซึ่งไม่น่าจะอัพต่อกันได้ แต่เราก็ทำแล้ว เพราะเกินจะบรรยายถึงสรรพคุณของสกินแคร์เทพแบรนด์นี้...ใช่แล้ว พวกเค้าคือ Philosophy Makeup Optional Set แค่ฟังชื่อก็สร้างความศรัทธา...พอกันทีกับวงจรของคลินิกผิวหนัง เพราะตอนนี้เรามีสกินแคร์ที่เลือกเองแล้ววววว
ยังไม่หมดกับเรื่องหน้า-ตัว บำรุงให้หน้าเด้งแล้ว ต่อมาก็แต่งตัวสิคะ...มายบูมของเราตอนนี้หนีไม่พ้นเดรส เดรส และเดรส ประโคมซื้อกันทุกทรง ทั้งเล็ก ทั้งใหญ่ เวลาจะใส่ก็แสนจะเพลิดเพลินหลากหลาย ไม่ว่าจะรัด จะคาด ตามแต่ใจ และขนาดพุง เทรนกางเกงเอวสูงๆ หรือกระโปรงทรงดินสอรึ? ใส่ไม่ได้ไม่เป็นไร(ไม่มีเอวค่ะTT^TT) เรามีอะไรให้เล่นมากกว่านั้น
ปล.ชอบเดรสเหมือนกัน? แนะนำวังหลังเลยค่ะ มีทุกแบบตั้งแต่รุ่นอึ้มยันรุ่นม่าเลยค่ะ สุดแต่ใจจะไขว่ขว้า ส่วนเราของแบบรุ่นอึ้มยังสาวมากเป็นพิเศษ แต่ต้องระวังนิดนึง เพราะมันมีเพียงเส้นบางๆระหว่างเปรี้ยวกับป้า...
แถมท้ายเรื่องแต่งตัวอีกนิด อีกอย่างที่เรากำลังติดก็คือแว่นกันแดดเรย์แบนWayfarer สีแดงของเรานี่แหละ ที่ดูแล้วคงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะหายเห่อ...
แล้วสุดท้ายก็คงต้องวนมาไม่พ้นของกิน ที่จะมาจบเอนทรี่ยืดเยื้อ และเยิ่นเย้อนี้ อันดับในดวงใจไม่คลาด และไม่ต้องลุ้นอะไรกันอีกแล้ว ติดสถิติมายบูมมานานสามปีตั้งแต่มาเรียนแถวนี้ จนตอนนี้ก็ยังฮิตไม่เลิก บอกซะทีเหอะว่ามันคือ แพนงเนื้อท่าช้าง อ๊างอ๊างอ๊างอ๊าง(เพื่อ) เป็นเมนูนิยมที่แม้จะไม่ได้กินกลางวันแต่ก็จะแวะมาซื้อใส่ถุงกลับบ้าน ได้ลองและครองใจไปแล้วกับเอ็นเนื้อติดมัน พอกโคเลสเตรอส ที่ไม่เคยตัดใจได้แม้อยู่ในฤดูไดเอท
ใครผ่านไปแถวนั้นลองแวะกินดู ด้วยราคาที่ไม่รบกวนกระเป๋าสตังเท่าไหร่ ถ้ามีเวลาเราว่าฝากท้องไว้ได้เลย นอกจากแพนงเนื้อมายบูมของเราแล้ว อย่างอื่นก็หอเจียะนะเออ แล้วยังมีข้าวหมกไก่ให้ลองกันด้วย ร้านอยู่ถัดจาก7-11ท่าช้าง หาไม่ยาก เพราะชาวต่างชาติชอบมาชี้ชวนกันดู แล้วถ่ายรูป จากที่สังเกต แล้วคิดเอาเองได้ว่าแถวบ้านเค้าคงไม่มีอะไรอลังการอย่างนี้ อีกอย่างเกือบลืม เดี๋ยวจะไม่ครบสูตรมายบูม คือเมื่ออิ่มกับมื้อกลางวันแล้ว ก็อย่าลืมแวะซื้อถั่วต้มคานหาบแถวนั้นไปแทะระหว่างฟังบรรยายคาบบ่ายนะ คุณจะเพลินจนจดไม่ทันกันเลย~
อัพเท่าที่นึกออก เป็นเอนทรี่เห็นแก่ตัวที่ไม่ได้มีคุณค่าอะไรต่อสังคม ขอให้อ่านเอาเพลินละกัน หรือว่าถ้าไม่เพลินก็อ่านผ่านๆตา หรือว่าถ้าไม่ได้อะไรเลยก็...ก็อ่านมาถึงตรงนี้แล้วนินะ...
จนกว่าจะพบกันใหม่^^บายค่ะ